Yetim Kaldı Sevdam

Yetim Kaldı Sevdam
Giriş:
Bir sokak başında bıraktın beni,
Üşüdü içimde sevdanın sesi.
Kıta 1:
Yetim kaldı sevdam, sahipsiz şimdi,
Ne sen döndün ne güneş doğdu içime.
Kollarım boş, gözlerim yolda,
Her gece adınla kavga var ruhumda.
Nakarat:
Yetim kaldı sevdam, kim sarar beni?
Kim anlar bu yıkık kalbin derdini?
Sen gittin, ben de bittim o gün,
Yaşamak dediğin ağır bir hüküm.
Kıta 2:
Bir mendil kaldı gözyaşımdan ıslak,
Bir de resmin var koynumda saklı.
Unut diyenler bilmez bu hâli,
Sevda bazen ömürlük mahkûmiyet gibi.
ZİYARETÇİ YORUMLARI
BİR YORUM YAZ


















