Küllerimde Sen

Küllerimde Sen
Giriş:
Şehrin ışıkları sönerken yavaşça,
Adını yazdım kırık bir cama.
Kıta 1:
İçimde fırtına, dışımda sessizlik,
Her adımım sana çıkan bir eksiklik.
Kalbim paslı bir tel gibi çalıyor,
Sesin gelince dünya duruyor.
Nakarat:
Küllerimde sen, yangınımda sen,
Düşsem de her gece aklım yine senden.
Bir çığlık gibi adını söylerim,
Ben bu aşkı son nefeste bile severim.
Kıta 2:
Yollar karanlık, gözlerin pusula,
Kayboldum ama vardım senin ruhuna.
Ne zaman yağmur vursa yüzüme,
Seni bulurum eski bir şarkının içinde.
ZİYARETÇİ YORUMLARI
BİR YORUM YAZ









