Sensizliğin Fermanı

Sensizliğin Fermanı
Giriş:
Bir mektup yazdım, göndermedim,
İçine bütün ömrümü gizledim.

Kıta 1:
Sensizliğin fermanı asıldı kalbe,
Ne hâkim dinledi ne merhamet geldi.
Bir aşkı astılar göz göre göre,
Ben sevdim diye düştüm dillere.

Geceler Yargılar Beni

Nakarat:
Yar beni böyle bırakma,
Canımı ateşe atma.
Gidiyorsan söyle neden,
Ben mi suçluyum seni sevmekten?

Kıta 2:
Yağmur vurur eski pencereme,
Her damla sen diye iner içime.
Ben bu şehirde sürgün gibiyim,
Adını anınca yetim gibiyim.